მოდით, ციფრებით დავიწყოთ: თბილისის მთავარ გამზირზე საპროტესტო მუხტი უკვე წელზე მეტია არ წყდება. ეს არ არის მხოლოდ ემოციური აფეთქება; ეს არის სტატისტიკა, რომელიც ერთ მნიშვნელოვან რამეს გვეუბნება – გათვლა იმაზე, რომ საზოგადოება დაიღლება და სახლში წავა, უბრალოდ არ გამართლდა. ამ შაბათ-კვირასაც რუსთაველის გამზირი ხალხით გაივსო. ფილარმონიიდან დაძრული მსვლელობა პარლამენტის წინ შეკრებილებს შეუერთდა საერთო სათქმელით: „ერთად ძალადობისა და ჩაგვრის წინააღმდეგ“. მოთხოვნები უცვლელი და მკაფიოა: ხელახალი საპარლამენტო არჩევნების დანიშვნა და აქციების დროს დაკავებული პირების დაუყოვნებლივ გათავისუფლება. აღსანიშნავია, რომ აქციას საქართველოში მცხოვრები ირანის მოქალაქეებიც შეუერთდნენ საკუთარი დროშით – ეს კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს, რომ თავისუფლებისთვის ბრძოლა უნივერსალურია და მას საზღვრები არ აქვს.
როგორ მუშაობს „დათმენის ტაქტიკა“
აქ ერთი ნაცნობი პოლიტიკური სქემა იკვეთება, რომელსაც შეგვიძლია „დაღლილობის ხაფანგი“ ვუწოდოთ. სტრატეგია მარტივია: როცა პროტესტი იწყება, პასუხისმგებელი პირები დიალოგის ნაცვლად მოცდის რეჟიმს ირჩევენ. გათვლა კეთდება იმაზე, რომ დროთა განმავლობაში მუხტი განელდება, ადამიანები ყოველდღიურობას დაუბრუნდებიან და უკმაყოფილება თავისით გაქრება. რატომ არის ეს გადამწყვეტი? იმიტომ, რომ ეს აღარ არის მხოლოდ აქცია კონკრეტული გადაწყვეტილებების წინააღმდეგ. ეს საკუთარი არჩევანის ფუნდამენტური დაცვაა. როცა საზოგადოებას არწმუნებენ, რომ მისი ხმა არაფერს წყვეტს, ხოლო ხალხი მთელი წლის განმავლობაში საპირისპიროს ამტკიცებს, ეს უკვე სუვერენული ნების დემონსტრირებაა. ეს იმის ჩვენებაა, რომ მოქალაქეები სტატიკურ მდგომარეობასა და სტატუს-კვოს აღარ ეგუებიან.
რა იქნება შემდეგ?
ცხადია, რომ პროცესი „ნერვების ომის“ ფაზაშია. თუმცა, ფაქტია: რაც უფრო დიდხანს დგას რუსთაველი, მით უფრო სუსტდება მითი იმის შესახებ, რომ ქვეყნის ბედი ხალხის გვერდის ავლით შეიძლება გადაწყდეს. ეს არ არის მხოლოდ ქუჩაში დგომა – ეს არის მტკიცებულება იმისა, რომ ქვეყნის მომავალს არა გარე წნეხი ან კაბინეტური შეთანხმებები, არამედ მოქალაქეების გაცნობიერებული არჩევანი განსაზღვრავს. მთავარი გაკვეთილი კი ისაა, რომ როცა საზოგადოება საკუთარ პასუხისმგებლობას აცნობიერებს, დრო სწორედ მის სასარგებლოდ იწყებს მუშაობას.