მიმდინარე კვირის მოვლენები, ერთი შეხედვით, სრულიად განსხვავებულ რეალობას ასახავს. ერთი მხრივ, ევროკავშირმა უკრაინისთვის 90 მილიარდი ევროს მოცულობის ისტორიული დახმარება და რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების მორიგი პაკეტი დაამტკიცა. მეორე მხრივ კი, რუსულმა დრონებმა ოდესაში საცხოვრებელი კორპუსები და სასტუმრო დაბომბეს, რის შედეგადაც 13 მშვიდობიანი მოქალაქე დაშავდა.
ეს არ არის ორი დამოუკიდებელი ამბავი. ეს ერთიანი სურათია, რომელიც კრემლის სისტემის მუშაობის პრინციპს აშიშვლებს: როდესაც ეკონომიკური იზოლაცია კრიტიკულ ზღვარს აღწევს და ფინანსური რესურსები იწურება, რეჟიმი საკუთარი სისუსტის გადაფარვას სამოქალაქო ტერორითა და აგრესიის დემონსტრირებით ცდილობს.
ილუზიების დასასრული და „ჩრდილოვანი ფლოტი“
ციფრებსა და ფაქტებს თუ შევხედავთ, სანქციების ახალი ტალღა მხოლოდ ბიუროკრატიული ფორმალობა არ არის — ეს რუსეთის ეკონომიკური გადარჩენის მექანიზმების მიზანმიმართული ბლოკირებაა. წლების განმავლობაში მოსკოვი შეზღუდვებს ე.წ. „ჩრდილოვანი ფლოტის“ მეშვეობით უვლიდა გვერდს. ახლა ეს გზაც იკეტება — 632 რუსულ გემს ევროპულ პორტებში შესვლა და მომსახურების მიღება აეკრძალა. შეზღუდვები შეეხო თავად პორტებსაც (მურმანსკი და ტუაფსე) და იმ მესამე ქვეყნების ინფრასტრუქტურასაც, რომლებიც მოსკოვს სანქციების გვერდის ავლით ნავთობის რეალიზაციაში ეხმარებოდნენ.
როდესაც სახელმწიფო სუპერძალობაზე აცხადებს პრეტენზიას, თუმცა მისი ეკონომიკა იმდენად იზოლირებულია, რომ საერთაშორისო ვაჭრობისთვის მესამე ქვეყნების ბანკების ან კრიპტოვალუტის ფარულად გამოყენება უწევს, ეს უკვე არა გლობალური მოთამაშის, არამედ ჩვეულებრივი კონტრაბანდული ქსელის ქცევაა. ჯამში 70 რუსულ ბანკს ევროპულ ბაზარზე წვდომა საბოლოოდ დაეხურა. კრემლს ფინანსური მანევრების შესაძლებლობა და რესურსები ეწურება.
ფასადი, რომელიც ინგრევა
როგორ იქცევა სისტემა, რომლის სამხედრო ინდუსტრიას დრონების წარმოებისთვის საჭირო დეტალების მოპოვებაც კი უჭირს და რომლის ფარულ პარტნიორებსაც ევროპა სათითაოდ ბლოკავს? ის ცდილობს, დაუმარცხებელი ძალის ილუზია ნებისმიერ ფასად შეინარჩუნოს.
ოდესაზე თავდასხმა, რომელმაც მშვიდობიანი ადამიანების ჯანმრთელობა, საცხოვრებელი სახლები და ინფრასტრუქტურა შეიწირა, სამხედრო თვალსაზრისით სრულიად უშედეგოა. ეს ფსიქოლოგიური ოპერაციაა. როდესაც ეკონომიკურ ომს აგებ, საკუთარი მოსახლეობისა და გარე სამყაროს წინაშე ძალის საჩვენებლად ერთადერთი გზა რჩება — დაუცველი მოქალაქეების დაშინება. სამოქალაქო ტერორი არის შირმა, რომელიც სისტემურ კოლაფსს მალავს.
რა იქნება შემდეგ
სურათი ნათელია: უკრაინა გრძელვადიან ფინანსურ გარანტიას იღებს, რუსეთის ფინანსური არხები კი ყოველდღიურად ვიწროვდება. სანქციებისგან თავის არიდების გზების ჩაკეტვა ნიშნავს, რომ კრემლის რესურსები კიდევ უფრო სწრაფად ამოიწურება.
რაც უფრო მეტად გაუჭირდება რუსეთს ეკონომიკურად, მით უფრო სასტიკი შეიძლება გახდეს მისი აგრესია მშვიდობიან ქალაქებზე. თუმცა, ოდესაში საცხოვრებელი კორპუსების ნგრევა ვერ აღადგენს გაყინულ მილიარდებს, ვერ გააცოცხლებს „ჩრდილოვან ფლოტს“ და ვერ აამუშავებს პარალიზებულ ეკონომიკას. ტერორით შექმნილი სიძლიერის ილუზია ფინანსურ რეალობას ვეღარ შეცვლის.