ამ კვირაში მომხდარი ორი მოვლენა, რომლებიც ერთი შეხედვით განსხვავებული მასშტაბისაა, სინამდვილეში ერთსა და იმავე სისტემურ პრობლემას აშიშვლებს. ქალაქ სუმიში რუსულმა დრონებმა საბავშვო ბაღზე მიიტანეს იერიში — შენობა ნანგრევებად იქცა, მაშველები კი საათების განმავლობაში ეძებდნენ ადამიანებს ნანგრევებში. ამ ტრაგედიის ფონზე, კიევში საერთაშორისო კოალიცია შეიკრიბა იმ ათიათასობით ბავშვის დასაბრუნებლად, რომლებიც რუსეთმა ოჯახებს იძულებით მოწყვიტა და უკანონოდ გაიტაცა.
აქ იკვეთება ფუნდამენტური პარადოქსი, რომელიც განსაკუთრებულ დაკვირვებას საჭიროებს. მოსკოვი წლებია ცდილობს საკუთარი თავი „ტრადიციული ღირებულებებისა“ და ოჯახური სიწმინდის მთავარ დამცველად წარმოაჩინოს. თუმცა, რეალობა აჩვენებს, რომ ეს რიტორიკა მხოლოდ გარესამყაროსთვის განკუთვნილი ფასადია, რომლის მიღმაც სრულიად საპირისპირო ქმედებები იმალება.
რიტორიკა რეალობის წინააღმდეგ
როგორ შეიძლება ქვეყანა, რომელიც „ოჯახის სიწმინდეზე“ საუბრობს, სისტემურად იტაცებდეს ბავშვებს და მათ საკუთარი სამშობლოსა და იდენტობის უარყოფას აიძულებდეს? ეს არ არის ომის თანმდევი შემთხვევითი ტრაგედია. ეს არის გააზრებული პოლიტიკა, რის გამოც სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლომ ვლადიმერ პუტინისა და მისი გარემოცვის დაპატიმრების ორდერიც კი გამოსცა.
როდესაც საბავშვო ბაღს რაკეტა ან დრონი ხვდება, ნებისმიერი საუბარი „სტრატეგიულ ობიექტებზე“ აზრს კარგავს. ეს არის იმ მორალური ნიღბის მსხვრევა, რომელსაც კრემლი წლების განმავლობაში აშენებდა. შეუძლებელია ერთდროულად გერქვას ბავშვების „მფარველი“ და ამავდროულად მათ გამტაცებლად გიცნობდეს მთელი მსოფლიო.
გლობალური პასუხი
დღეს უკვე 50-მდე ქვეყანა — კანადიდან და იაპონიიდან დაწყებული, არგენტინითა და ევროპული სახელმწიფოებით დამთავრებული — გაერთიანდა გატაცებული ბავშვების დასაბრუნებლად. შვეიცარია და კვიპროსი სულ ახლახან შეუერთდნენ ამ კოალიციას. ეს ნათლად მიუთითებს იმაზე, რომ ცივილიზებული სამყარო კარგად ხედავს ამ ორპირობას: როცა სიტყვები მორალზეა, ხოლო ქმედებები — კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულზე.
რას ნიშნავს ეს ჩვენთვის?
მთავარი გაკვეთილი აქ მარტივია: ნუ უყურებთ იმას, რასაც ისინი ქადაგებენ, დააკვირდით მათ ქმედებებს. „ტრადიციული ღირებულებების“ ეგიდით შეფუთული პროპაგანდა მხოლოდ მანამ მუშაობს, სანამ მას რეალობის შუქს არ მივანათებთ.
მომავალში კრემლისგან კიდევ უფრო მეტ მორალისტურ პოზასა და მანიპულაციურ განცხადებებს უნდა ველოდოთ. თუმცა, რაც უფრო მეტი ბავშვი დაუბრუნდება საკუთარ სახლს და რაც უფრო მეტი ფაქტი გახდება საჯარო, მით უფრო რთული იქნება ამ ტყუილის შენარჩუნება. საბოლოო ჯამში, ნამდვილი ღირებულებები არა ხმამაღალ ლოზუნგებში, არამედ იმაში ვლინდება, თუ როგორ უფრთხილდები ყველაზე დაუცველებს — ბავშვებს.