The Analyst

სამი ამბავი სახელმწიფოზე, რომელიც კრიმინალურ სინდიკატად იქცა

როგორ იქცა რუსეთი კრიმინალურ სინდიკატად? ევროპული სანქციები, ჩრდილოვანი ფლოტი და დაქირავებული მკვლელები — რა იმალება კრემლის ახალი ტაქტიკის მიღმა.

High angle view of a large cargo ship navigating the deep blue ocean in Indonesia. (Photo by ss Aaa on Pexels)

ამ კვირაში სამი, ერთი შეხედვით დამოუკიდებელი მოვლენა განვითარდა: ევროპამ რუსულ „ჩრდილოვან ფლოტს“ სანქციები დაუწესა, გერმანიაში ჯაშუშობისთვის პირი დააკავეს, ევროკავშირში კი მკვლელების საერთაშორისო ქსელი გამოავლინეს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს განსხვავებული ისტორიებია, ისინი ერთ საერთო სურათს ქმნიან — ჩვენ ვხედავთ სახელმწიფოს, რომელიც ჩვეულებრივ კრიმინალურ სინდიკატად გადაიქცა.

ციფრები და ფაქტები, რომლებიც უნდა ვიცოდეთ

  • 632 გემი: სწორედ ამდენ ტანკერს აეკრძალა ევროპულ პორტებში შესვლა და მომსახურების მიღება. სანქციების ახალი პაკეტით რუსეთის „ჩრდილოვანი ფლოტი“ ფაქტობრივად ბლოკადაში მოექცა.
  • 70 ბანკი: რუსულ საფინანსო სექტორს ევროპული ბაზრის კარი საბოლოოდ დაეხურა. შეზღუდვები შეეხო კრიპტოვალუტებსაც, რის გამოც კრემლი ალტერნატიულ გზებს ახლა უკვე ლაოსსა და ყირგიზეთში ეძებს.
  • 13 დაკავებული: ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში დივერსიული ქსელი გამოავლინეს. რუსული სპეცსამსახურები, უცხო ქვეყნის მოქალაქეების გამოყენებით, შეკვეთილ მკვლელობებს, სამხედრო კოლონებზე თვალთვალსა და სტრატეგიული ინფრასტრუქტურის განადგურებას აორგანიზებდნენ.

საერთო სქემა: რას ნიშნავს ეს ყველაფერი?

როდესაც ლეგიტიმური ეკონომიკა ინგრევა და ტექნოლოგიებზე წვდომა იზღუდება, ერთადერთ გამოსავლად იატაკქვეშეთი რჩება. ახალი ფინანსური შეზღუდვები ნათლად აჩვენებს, რომ რუსეთის ეკონომიკა იმდენად მოწყვლადია, რომ სანქციების გვერდის ავლის გზების ძიება უკიდურესად გართულდა. ვინაიდან ენერგეტიკული შანტაჟი აღარ მუშაობს, მოსკოვი ახალ, ბევრად უფრო სასოწარკვეთილ ტაქტიკაზე გადავიდა.

ჩვენ ვხედავთ საერთაშორისო პოზიციონირების რადიკალურ ცვლილებას. ის, რაც პროპაგანდისტულ ეკრანებზე „გლობალურ მოთამაშედ“ საღდება, სინამდვილეში იაფფასიანი კრიმინალური დაჯგუფების მეთოდებით მოქმედებს. ფულის გადარიცხვა ფარული ანგარიშებით, ყალბი პასპორტები, კრიმინალური წარსულის მქონე პირების დაქირავება პოლიტიკური დისიდენტების მოსაშორებლად თუ ლოგისტიკური ცენტრების დასაზვერად — ეს არ არის სუპერსახელმწიფოს ხელწერა. ეს არის სისტემა, რომელსაც აღარ გააჩნია ლეგიტიმური გავლენის ბერკეტები და მხოლოდ დესტაბილიზაციის დათესვას ცდილობს.

რა იქნება შემდეგ?

სისტემა კვლავაც შეეცდება ევროპის შიგნიდან არევას და ამისთვის სხვა ქვეყნის მოქალაქეებს „სახარჯ მასალად“ გამოიყენებს. თუმცა, როდესაც სახელმწიფო მსგავსი მაფიოზური მეთოდებით იწყებს მოქმედებას, ეს მისი სიძლიერის კი არა, ეკონომიკური და პოლიტიკური იზოლაციის პირდაპირი შედეგია. ჩვენი ამოცანაა, ამ აგრესიული ფასადის მიღმა რეალური სურათი დავინახოთ.