გასულ კვირას გაჟღერებული დაპირებების თანახმად, ანაკლიაში უშუალოდ სამშენებლო სამუშაოები უნდა დაწყებულიყო. თუმცა, დღეს ვიგებთ, რომ ეკონომიკის სამინისტრო უკვე დამტკიცებული გეგმის ხელახლა გადახედვას ითხოვს. უცხოურ საკონსულტაციო კომპანიასთან გაფორმებული ახალი ხელშეკრულება მხოლოდ ერთ რამეს ნიშნავს — პროცესი კიდევ ერთხელ გაჭიანურდება. ერთი შეხედვით, ეს შეიძლება რიგით ბიუროკრატიულ შეფერხებად მოგვეჩვენოს, თუმცა, თუ დიდ სურათს შევხედავთ, გაცილებით საგანგაშო კანონზომიერებას დავინახავთ.
მოდით, მარტივად ავხსნათ, რატომ არის ანაკლია გაცილებით მეტი, ვიდრე უბრალოდ პორტი. ღრმაწყლოვანი პორტი ქვეყნის ეკონომიკური სუვერენიტეტის მთავარი კარიბჭეა. ის საქართველოს გლობალური სავაჭრო მარშრუტების დამოუკიდებელ და ძლიერ მოთამაშედ აქცევს. ამ პროექტის რეალიზებით, ქვეყანა აღარ იქნება მიბმული მხოლოდ ჩრდილოეთის მეზობლის ლოგისტიკურ ნება-სურვილსა და მის მიერ კონტროლირებად ტრადიციულ დერეფნებზე.
როდესაც ეს პროექტი წლების განმავლობაში ფერხდება — იცვლებიან მინისტრები, იწერება ახალი კონტრაქტები, სანაპიროზე კი ისევ მხოლოდ ქვიშა რჩება — ჩვენ რეალურად უხილავ ეკონომიკურ ფასს ვიხდით. ეს არის პირდაპირი ზარალი, რომელიც პოტენციური ინვესტიციების, ათასობით დაუკარგავი სამუშაო ადგილისა და საერთაშორისო გავლენის შესუსტებაში გამოიხატება. სანამ ჩვენი ინფრასტრუქტურა სუსტია, ეკონომიკა გაცილებით უფრო მოწყვლადი და გარე აქტორებზე დამოკიდებული რჩება.
წლების წინ დამტკიცებული გეგმის ზუსტად ახლა, ფიზიკური სამუშაოების დაწყების წინ რევიზია, ლეგიტიმურ კითხვებს აჩენს. სულ უფრო ხშირად ისმის შეფასებები, რომ პროექტის მუდმივი შეფერხება არა ტექნიკური პრობლემებით, არამედ მიზანმიმართული სტრატეგიით არის განპირობებული. ეს არის სტრატეგია, რომელიც საქართველოს ეკონომიკურ იზოლაციას და მის რუსულ ორბიტაზე ჩაკეტილ დანამატად დატოვებას ემსახურება.
რა იქნება შემდეგ?
მთავარია გვესმოდეს, რომ ანაკლიის ბედი მხოლოდ ინფრასტრუქტურული საკითხი არ არის. ეს არის ტესტი ქვეყნის უნარზე, დაიცვას საკუთარი სუვერენული არჩევანი. გლობალურ ეკონომიკაში პირდაპირი ინტეგრაცია ჩვენი უფლებაა და არა სხვისი ნებართვით მისაღები პრივილეგია. ნამდვილი დამოუკიდებლობა სწორედ ასეთი სტრატეგიული პროექტების განხორციელებით იწყება, რათა არავის მივცეთ საშუალება, ჩვენი გეოგრაფიული უპირატესობა ჩვენსავე საზიანოდ გამოიყენოს.