7 ივნისის ღამეს მომხდარმა ინციდენტმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ კრემლისთვის „წითელი ხაზები“ მხოლოდ სხვების დასაშინებლად დახატული ილუზიაა. რუსული დრონი ჩერნობილის ბირთვულ ობიექტს — კერძოდ, დახარჯული ბირთვული საწვავის საცავს — დაესხა თავს. მიუხედავად იმისა, რომ შენობა ნაწილობრივ დაზიანდა და 40 კვადრატულ მეტრზე ხანძარი გაჩნდა, რადიაციული ფონი, საბედნიეროდ, ნორმის ფარგლებშია. თუმცა, აუცილებელია ამ ფაქტს მშრალ სტატისტიკაზე ღრმად დავაკვირდეთ.
ამ თავდასხმის მიღმა ორი ფუნდამენტური გარემოება იკვეთება.
პირველი — ეს არის „პასუხისმგებლიანი ბირთვული სახელმწიფოს“ იმიჯის საბოლოო რღვევა. მოსკოვი წლებია საერთაშორისო ასპარეზზე ბირთვული უსაფრთხოების მთავარ გარანტად პოზიციონირებს. თუმცა, რეალობა საპირისპიროა: ისინი მიზანმიმართულად უტევენ ობიექტს, სადაც მცირე შეცდომასაც კი გლობალური კატასტროფის გამოწვევა შეუძლია. ეს არ არის „შემთხვევითობა“ – ეს გათვლილი ნაბიჯია, რომელიც აჩვენებს, რომ კრემლისთვის უსაფრთხოების სტანდარტები მხოლოდ საგარეო პროპაგანდის ნაწილია.
მეორე — ეს ნათლად აჩვენებს ე.წ. „ძლიერი არმიის“ რეალურ მდგომარეობას. როდესაც ფრონტის ხაზზე სტრატეგიული უპირატესობის მოპოვება და სამხედრო წარმატების მიღწევა შეუძლებელია, აგრესორი ტერორისტულ მეთოდებზე გადადის. ბირთვულ ინფრასტრუქტურაზე იერიში არა ძლიერების, არამედ სისუსტისა და სასოწარკვეთის გამოვლინებაა. პროფესიული ჯარი სამხედრო მიზნებზეა ორიენტირებული, კრემლი კი მსოფლიოს ბირთვული შიშით აშანტაჟებს, რადგან მათ სამხედრო-ლოჯისტიკურ მანქანას სხვაგვარად შედეგის მიღწევა აღარ შეუძლია.
რა დასკვნის გამოტანა შეიძლება მომავლისთვის? კრემლი კვლავაც შეეცდება ფსონების გაზრდას იქ, სადაც საზოგადოებრივი სიმშვიდე ყველაზე მოწყვლადია — უსაფრთხოების განცდაზე. თუმცა, მსგავსი ქმედებები მათ პოზიციებს კი არ აძლიერებს, არამედ მათსავე საერთაშორისო იზოლაციას აღრმავებს. აუცილებელია ამ ტაქტიკის სწორად აღქმა: ისინი შიშის დათესვას ცდილობენ, რადგან წესების დაცვით ბრძოლის რესურსი აღარ გააჩნიათ.