ბოლო დღეებში განვითარებული ორი მოვლენა ერთი შეხედვით სრულიად განსხვავებულ სიბრტყეში — ფინანსურ კაბინეტებსა და ინდუსტრიულ ზონებში — მიმდინარეობს. თუმცა, თუ სურათს უფრო ფართოდ შევხედავთ, ნათლად გამოჩნდება, რომ ეს ერთი დიდი პროცესის ორი მხარეა: რუსეთის ენერგეტიკული გულის მიზანმიმართული პარალიზება.
ფიზიკური დაუცველობა: როცა „ციხესიმაგრე“ იწვის
ნიჟნი-ნოვგოროდისა და სამარის ოლქებში ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებზე განხორციელებული დრონების თავდასხმა მხოლოდ სამხედრო ოპერაცია არ არის. ეს არის რუსეთის ეკონომიკური ხერხემლის დაუცველობის დემონსტრირება. როდესაც „გორკისა“ და „ნოვოკუიბიშევსკის“ ქარხნებში ხანძარი ჩნდება, ეს პირდაპირ აისახება კრემლის უნარზე, აწარმოოს საწვავი როგორც შიდა მოხმარებისთვის, ისე ექსპორტისთვის.
მონაცემები ცხადყოფს, რომ რუსეთის ენერგოინფრასტრუქტურა, რომელიც ათწლეულების განმავლობაში ხელშეუხებელ რესურსად მიიჩნეოდა, ახლა მუდმივი საფრთხის ქვეშაა. ეს კი ნიშნავს, რომ „ენერგეტიკული ზეპოტენციალის“ იმიჯი ნელ-ნელა ფერფლდება, ისევე როგორც ის ნავთობქიმიური ობიექტები, რომელთა დაცვასაც მოსკოვი ვეღარ ახერხებს.
ეკონომიკური მარყუჟი: მე-20 პაკეტი და „ჩრდილოვანი ფლოტის“ დასასრული
პარალელურად, ბრიუსელში დამტკიცდა სანქციების მე-20 პაკეტი, რომელიც ყველაზე მგრძნობიარე წერტილებს ურტყამს. აქ მთავარი მხოლოდ უკრაინისთვის გამოყოფილი მრავალმილიარდიანი დახმარება არ არის; გადამწყვეტია იმ ხვრელების ამოქოლვა, რომლებითაც რუსეთი აქამდე ოსტატურად სარგებლობდა.
აქ რამდენიმე საკვანძო პუნქტია გამოსაყოფი:
- ნადირობა „ჩრდილოვან ფლოტზე“: სანქციების ქვეშ მოექცა 632 გემი. ეს სწორედ ის „აჩრდილებია“, რომლებიც საერთაშორისო რეგულაციების გვერდის ავლით რუსულ ნავთობს მსოფლიო ბაზარზე ეზიდებოდნენ. ახლა მათთვის ევროპული პორტები და მომსახურება საბოლოოდ დაიხურა.
- ფინანსური იზოლაცია: კიდევ 20 რუსული ბანკი (ჯამში უკვე 70) ევროპული ბაზრის მიღმა დარჩა.
- გაფრთხილება მესამე ქვეყნებისთვის: პირველად ისტორიაში, ევროკავშირმა გამოიყენა სანქციების გვერდის ავლის საწინააღმდეგო ინსტრუმენტი ყირგიზეთის, აზერბაიჯანისა და ლაოსის ბანკების წინააღმდეგ. ეს არის მკაფიო სიგნალი ყველასთვის: რუსეთთან ფარული სქემებით ვაჭრობა ძვირი დაგიჯდებათ.
რას უნდა ველოდოთ შემდეგ?
კრემლი ხშირად მიმართავს ნაცად ტაქტიკას — სხვას აბრალებს იმას, რასაც თავად სჩადის. ისინი დასავლეთს „კოლონიალიზმში“ ადანაშაულებენ, თუმცა თავად ცდილობენ მეზობელი ქვეყნების ეკონომიკურ მძევლად აყვანას. მე-20 პაკეტი სწორედ ამ მანიპულაციების პასუხია.
რას ნიშნავს ეს ჩვენთვის? რუსეთის ეკონომიკა აღარ არის ის მონოლითი, რომელზეც სახელმწიფო პროპაგანდა საუბრობდა. როდესაც ენერგეტიკული შემოსავლები მცირდება და ინფრასტრუქტურა ფიზიკურად ზიანდება, ქვეყნის რესურსი ამოწურვადი ხდება. უახლოეს პერიოდში მოსალოდნელია რუსული ნავთობპროდუქტების დეფიციტი შიდა ბაზარზე და ფასების ზრდა, რაც კრემლს მძიმე არჩევანის წინაშე დააყენებს — ომის დაფინანსება თუ საკუთარი მოქალაქეების ელემენტარული საჭიროებები. არჩევანი რთულია, მაგრამ გარდაუვალი.