ქერჩის ხანძარი და ლოგისტიკური ილუზია: რატომ ვერ იცავს რუსეთი ყირიმის სტრატეგიულ ობიექტებს

7 ივნისის ღამეს, ქერჩის რაიონის სოფელ ედი-კუიუში გაჩენილი ხანძარი რიგითი ინციდენტი არ ყოფილა. თუ პროცესებს უფრო ფართო ჭრილში შევხედავთ, რუსული სამხედრო მანქანის „უძლეველობისა“ და მისი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის შეუვალობის მითი კიდევ ერთხელ დაიმსხვრა. როდესაც უპილოტო საფრენი აპარატები ოკუპირებულ ყირიმში სტრატეგიულ ობიექტებს ასე იოლად აღწევენ, პროპაგანდისტული სურათი რეალობასთან აშკარა წინააღმდეგობაში მოდის. აღსანიშნავია, რომ ადგილობრივი მონიტორინგის წყაროები მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ რამდენიმე საათით ადრე აფრთხილებდნენ შესაბამის უწყებებს, თუმცა შედეგი მაინც ცეცხლმოკიდებული საწვავის ავზები აღმოჩნდა. ეს ნათელი მაგალითია იმისა, რომ რეალური სამხედრო შესაძლებლობები კრემლის პიარს საგრძნობლად ჩამორჩება. ეს დარტყმა მხოლოდ ტაქტიკური ეპიზოდი არ არის. მოსკოვისთვის ყირიმი არა მხოლოდ სიმბოლური მნიშვნელობისაა, არამედ უმთავრეს ლოგისტიკურ ბაზას წარმოადგენს, საიდანაც ჯარების როტაცია და საწვავით მომარაგება ხდება. რუსეთი, რომელიც საკუთარ თავს ენერგეტიკულ გიგანტად პოზიციონირებს, აღმოჩნდა პარადოქსულ ვითარებაში: მას საკუთარი რესურსების დაცვა უმნიშვნელოვანეს ლოგისტიკურ ცენტრებშიც კი უჭირს. როდესაც ქვეყანას, რომლის გავლენა დიდწილად ნავთობზე დგას, საკუთარი რეზერვუარები ეწვის, ეს პირდაპირი დარტყმაა იმ ეკონომიკურ და სამხედრო მექანიზმზე, რომელიც ამ ომს ასაზრდოებს. რა გველის ხვალ? ომში ლოგისტიკა გადამწყვეტ როლს თამაშობს. ყოველი განადგურებული ობიექტი ნიშნავს მწყობრიდან გამოსულ ტექნიკას, შეჩერებულ კოლონებსა და დასუსტებულ მომარაგების ჯაჭვს. ეს არ არის შემთხვევითი აფეთქება — ეს არის მიზანმიმართული სტრატეგია, რომელიც აშიშვლებს სისტემის სისუსტეებს იქ, სადაც ის ყველაზე თავდაჯერებული ჩანდა. ყირიმი რუსეთისთვის უსაფრთხო ზურგად აღარ ითვლება, რაც მომავალში მსგავს დარტყმებს კიდევ უფრო ხშირს და მტკივნეულს გახდის.