სამი ამბავი, ერთი რეალობა: რა აკავშირებს მედიის მარშს, „ფრანგულ ფასებსა“ და ოფშორებს

გასულ უქმეებზე სამი ისეთი მოვლენა განვითარდა, რომლებიც ერთი შეხედვით ერთმანეთთან კავშირში არ არის. ჯერ ფილარმონიიდან პარლამენტისკენ ათასობით ადამიანმა მედიის მხარდასაჭერად და პოლიტიკური ნიშნით დაკავებულების გასათავისუფლებლად გაიარა. შემდეგ მთავრობამ დაგვარწმუნა, რომ საქართველოში ცხოვრება 50%-ით უფრო იაფია, ვიდრე საფრანგეთში. ბოლოს კი, მსხვილმა სუპერმარკეტებმა „სოციალური კალათის“ შექმნა დააანონსეს, რათა ხალხმა ელემენტარული საკვების ყიდვა შეძლოს, მაშინ როცა ოფშორული სქემებით მართული კომპანიები ქვეყნის რესურსებს ინაწილებენ. თუ ამ ფაქტებს ერთმანეთთან დავაკავშირებთ, დავინახავთ, რა ხდება სინამდვილეში.

ციფრები და რეალობის აცდენა

რატომ ხდება საჭირო „სოციალური კალათა“ მოსახლეობის გადასარჩენად, თუ ქვეყანაში ცხოვრება მართლაც 50%-ით იაფია საფრანგეთზე? ციფრები ჯიუტია და რეალობას ვერ მალავს. როცა ქვეყანაში დამოუკიდებელ მედიას აჩუმებენ, ეკონომიკა ყოველთვის იზოლაციისკენ მიდის. ეს არის ის ფარული ფასი, რომელსაც იზოლირებულ ორბიტაზე გადასვლისთვის ვიხდით — კორუფცია იზრდება, ოფშორული მონოპოლიები ფართოვდება, ტელეეკრანიდან კი გვეუბნებიან, რომ ევროპელებზე უკეთ ვცხოვრობთ, მაშინ როცა მაღაზიაში პურის და ზეთის ფულს ვითვლით.

რას ემსახურება სინამდვილეში ეს მარში

სწორედ ამიტომ, პარლამენტთან შეკრებილი ხალხი მხოლოდ ჟურნალისტების თავისუფლებისთვის არ გამოსულა. ეს ქვეყნის სუვერენიტეტის და თვითგადარჩენის საკითხია. როცა საზოგადოებას ართმევენ უფლებას, იცოდეს სიმართლე საკუთარ ეკონომიკაზე და იმაზე, თუ ვინ ფლობს ქვეყნის რესურსებს, მას არჩევანის უფლებასაც ართმევენ. დამოუკიდებელი ხმების გარეშე ჩვენ ვრჩებით იმ სისტემის ამარა, რომელიც საკუთარ მოქალაქეებს აღარიბებს და ამ სიღარიბეს „სტაბილურობას“ არქმევს.

რა იქნება შემდეგი?

თავისუფალი მედია არ არის ფუფუნება — ის ჩვენი ჯიბისა და ჩვენი მომავლის მთავარი დარაჯია. დამოუკიდებელი სიტყვა ნიშნავს ჩვენს უფლებას, თავად გადავწყვიტოთ ქვეყნის ბედი და არ ვიყოთ დამოკიდებული გაუმჭვირვალე, ჩაკეტილ ეკონომიკურ სისტემაზე. მარშმა აჩვენა, რომ საზოგადოება ნათლად ხედავს ამ კავშირს. სანამ მოქალაქეები სიმართლეს ითხოვენ, სისტემა ეკონომიკური იზოლაციის შენიღბვას ვერ შეძლებს. არჩევანი ჩვენზეა და ეს გზა კარგად ინფორმირებულ, დამოუკიდებელ საზოგადოებაზე გადის.