ალბათ გსმენიათ ძველი გამონათქვამი: „ენდე, მაგრამ გადაამოწმე“. როდესაც საქმე კრემლის მიერ გამოცხადებულ „ცეცხლის შეწყვეტას“ ეხება, ეს პრინციპი აზრს კარგავს. აქ მხოლოდ ერთი წესი მოქმედებს: არასოდეს ენდო სიტყვებს, რადგან სიმართლე მხოლოდ ფრონტის ხაზზე ჩანს.
დღეს დილით კიდევ ერთხელ ვიხილეთ ერთი და იგივე სცენარი. მოსკოვმა 8-9 მაისისთვის „სადღესასწაულო ზავი“ დააანონსა. უკრაინულმა მხარემ ინიციატივა აიტაცა და ცეცხლის შეწყვეტა უფრო ადრე, 6 მაისის შუაღამიდან გამოაცხადა. შედეგი? ზავის ძალაში შესვლიდან სულ რამდენიმე წუთში დნიპროში, ხარკოვში, ზაპოროჟიესა და სუმში აფეთქებების ხმა გაისმა.
აქ ერთი მნიშვნელოვანი კანონზომიერება უნდა დავინახოთ. ეს არ არის უბრალოდ „შეთანხმების დარღვევა“ — ეს არის კარგად გათვლილი საინფორმაციო მანიპულაცია.
პირველ რიგში, კრემლი ცდილობს საერთაშორისო ასპარეზზე „მშვიდობისმყოფელის“ იმიჯი შეიქმნას. ისინი ამბობენ იმას, რისი მოსმენაც დასავლეთს ან ნეიტრალურ ქვეყნებს სურთ. თუმცა, როგორც კი საქმე ქმედებაზე მიდგება, მათი ნამდვილი სახე მაშინვე ვლინდება. ეს არის ტიპური ორპირობის პოლიტიკა — როცა ჰუმანიტარული რიტორიკა მხოლოდ ფასადია რეალური აგრესიის დასამალად.
მეორე ტაქტიკა კი საინფორმაციო ქაოსის შექმნაა. როდესაც ერთდროულად აცხადებ მშვიდობას და ამავე დროს ბომბავ ქალაქებს, მიზანი ვინმეს დარწმუნება კი არა, საზოგადოების დაბნევაა. კრემლს სურს, ადამიანმა იფიქროს: „აღარ ვიცი, ვის დავუჯერო, ყველა ტყუის“. სწორედ ეს არის მათი მთავარი იარაღი — დაღალონ ჩვენი გონება იმდენი წინააღმდეგობრივი ინფორმაციით, რომ სიმართლის ძებნა საერთოდ შევწყვიტოთ.
რა უნდა ვიცოდეთ ამის შემდეგ? რუსული „ზავი“ არასოდეს ყოფილა მშვიდობისკენ გადადგმული ნაბიჯი. ეს არის ან ძალების გადაჯგუფების მცდელობა, ან პროპაგანდისტული ხაფანგი.
შემდეგ ჯერზე, როცა მოსკოვიდან მშვიდობის შესახებ მორიგი პათეტიკური განცხადება გაჟღერდება, ნუ შეხედავთ მათ ოფიციალურ დოკუმენტებს. შეხედეთ რადარებს და რეალურ ამბებს ფრონტიდან. რეალობა ისაა, რომ ნამდვილი მშვიდობა არა ტელეკამერების წინ დადებული პირობებით, არამედ სუვერენული არჩევანისა და საკუთარი ქვეყნის დაცვის უფლების პატივისცემით მიიღწევა.