ბოლო დროს სულ უფრო ხშირად გვესმის საუბრები „ღირებულებებსა“ და „ფასეულობებზე“, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე დასავლეთთან ურთიერთობების გაფუჭებას ეხება. ეს შემთხვევითი არ არის. მოდით, ცივი გონებით შევხედოთ რამდენიმე მოვლენას, რომლებიც ერთი შეხედვით ერთმანეთთან კავშირში არ არის, თუმცა რეალურად ერთიან სურათს ქმნის.
შანტაჟი „ტრადიციების“ სახელით
ცოტა ხნის წინ საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ევროკავშირის ლიდერებს ღია წერილით მიმართა, სადაც დანიის პოლიციის ქმედებების შეფასება მოსთხოვა. ერთი შეხედვით, ეს შეიძლება უბრალო დიპლომატიურ აბსურდად მოგვეჩვენოს, მაგრამ აქ უფრო ღრმა კანონზომიერება იმალება. როდესაც ქვეყანა ევროპული ოჯახის მიღმა რჩება და პოლიტიკური დიალოგი წყდება, ხელისუფლება ცდილობს შექმნას ილუზია, თითქოს დასავლეთი „დაცემულია“ და ჩვენ „ნამდვილი ევროპული ღირებულებების“ უკანასკნელი დამცველები ვართ.
ეს ნაცნობი მეთოდია: როდესაც რეალური პოლიტიკური შედეგები (როგორც ევროინტეგრაციაა) ფერხდება, აქცენტი გადადის ისეთ თემებზე, როგორიცაა „გენდერული იდენტობა“ ან „მიგრაცია“. ეს არის მცდელობა, საზოგადოება მარცხს შეეგუოს და დაიჯეროს, რომ ევროპა თავად აღარ გვჭირდება.
ფასეულობები ექსპორტისთვის, დანაშაული — რეალობაში
სანამ კრემლი და მისი გავლენის ჯგუფები თავს „ოჯახური სიწმინდის“ გარანტად ასაღებენ, რეალობა სულ სხვა რამეზე მეტყველებს. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლომ ვლადიმერ პუტინისა და მისი თანამზრახველების დაპატიმრების ორდერი სწორედ ბავშვების გატაცებაში მონაწილეობის გამო გასცა.
დაფიქრდით: როგორ შეიძლება ქვეყანა, რომელიც ათიათასობით ბავშვს ოჯახებს წყვეტს, მათ გადამალვასა და საკუთარი სამშობლოს სიძულვილს ასწავლის, მორალურ ავტორიტეტზე პრეტენზიას აცხადებდეს? როგორც ვოლოდიმირ ზელენსკიმ აღნიშნა, თუ სახელმწიფო ბავშვების წინააღმდეგ ასეთ დანაშაულს სჩადის, ის ნებისმიერ სხვა სისასტიკეზეცაა წამსვლელი. დღეს 50-მდე ქვეყანა გაერთიანდა ამ ბავშვების დასაბრუნებლად — კანადიდან იაპონიამდე. ეს არის რეალური გლობალური რეაქცია იმაზე, რასაც მოსკოვი „ტრადიციების დაცვას“ უწოდებს.
მუქარა, როგორც დიალოგის ენა
კრემლის ნამდვილი სახე კარგად გამოჩნდა სერგეი ლავროვის ბოლო სატელეფონო საუბარშიც აშშ-ის სახელმწიფო მდივან მარკო რუბიოსთან. მოსკოვმა პირდაპირი შეტყობინება გაგზავნა კიევზე მოსალოდნელი დარტყმების შესახებ. ეს არ არის დიპლომატია — ეს არის ღია მუქარა მშვიდობიანი ქალაქების წინააღმდეგ.
როდესაც „ფასეულობების“ რიტორიკა მთავრდება, რჩება მხოლოდ უხეში ძალა და შანტაჟი. ეს ის „მორალური ალტერნატივაა“, რომელსაც რუსეთი მეზობლებს სთავაზობს.
რას ნიშნავს ეს ჩვენთვის?
ეს ყველაფერი ერთი დიდი სქემის ნაწილია: გამოიყენო „კონსერვატიული ფასეულობები“ როგორც ფარი საკუთარი დანაშაულების, იზოლაციისა და ავტორიტარიზმის გადასაფარად. ტექნიკა მარტივია — დაადანაშაულო სხვები იმაში, რასაც თავად აკეთებ, რათა სიმართლე გააუფასურო.
მთავარია გვახსოვდეს: ნამდვილი ღირებულებები ბავშვების დაცვაში, კანონის პატივისცემასა და მშვიდობის შენარჩუნებაში გამოიხატება და არა მათ რიტორიკაში, ვინც ამ სიტყვებს სარაკეტო დარტყმებისა და ადამიანების გატაცების გასამართლებლად იყენებს. ჩვენი არჩევანი სწორედ ამ განსხვავების დანახვაზე გადის.