დააკვირდით ოფიციალურ განცხადებებს, რომლებსაც კრემლის პროპაგანდისტული მანქანა ყოველდღიურად ტირაჟირებს. მუდმივად გვესმის ფრაზები „მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვაზე“, „მაღალი სიზუსტის სარაკეტო სისტემებსა“ და „მხოლოდ სამხედრო ობიექტების განადგურებაზე“. თუმცა, საკმარისია საინფორმაციო ხმაურს მიღმა რეალურ ფაქტებს ჩავხედოთ, რომ ეს მითი მომენტალურად იმსხვრევა და სრულიად სხვა რეალობის წინაშე ვდგებით.
წუხელ განხორციელებული მასშტაბური საჰაერო იერიში ამ მკვეთრი კონტრასტის მორიგი დასტურია. სტრატეგიული სამხედრო ობიექტებისა თუ თავდაცვითი ხაზების ნაცვლად, რაკეტების სამიზნე დნიპროსა და ხარკოვის საცხოვრებელი უბნები აღმოჩნდა.
მოდით, ფაქტებს შევხედოთ: დნიპროში ერთ-ერთი მრავალსართულიანი კორპუსი მძიმედ დაზიანდა, რასაც ხანძარი მოჰყვა. დაშავდა 14 ადამიანი — მათ შორის ერთი მცირეწლოვანი ბავშვია, რომლის ცხოვრებაც ერთ ღამეში ტრაგედიად იქცა. იდენტური სურათია ხარკოვშიც, სადაც დარტყმების სერიამ საცხოვრებელი სახლები და გაზსადენი დააზიანა. ეს არ არის ლოგისტიკური ცენტრები ან სამხედრო საწყობები; ეს ის ადგილებია, სადაც ჩვეულებრივი ადამიანები ცხოვრობენ. ის, რასაც აგრესორი ხშირად „გათავისუფლებას“ უწოდებს, სინამდვილეში მხოლოდ ნანგრევებსა და ფერფლს ნიშნავს.
რატომ ხდება ეს? აქ უკვე გამოკვეთილ ტაქტიკურ სისუსტეს ვხედავთ. როდესაც სამხედრო მანქანას არ შეუძლია ფრონტის ხაზზე რეალური უპირატესობის მოპოვება და ლოგისტიკურ პრობლემებში იძირება, სტრატეგია იცვლება. სისტემა იწყებს იმის განადგურებას, რაც ყველაზე დაუცველია და რასაც ყველაზე მწვავე ფსიქოლოგიური ეფექტი აქვს — სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის. მეთოდი ნაცნობია: როცა ჯარს ვერ ამარცხებ, ცდილობ საზოგადოება დააშინო და გამოფიტო.
რაზე მეტყველებს ეს და რას უნდა ველოდოთ? ეს მოვლენები ადასტურებს, რომ მსგავსი ტერორი არა „შემთხვევითი შეცდომა“, არამედ გამიზნული სტრატეგიაა. თუმცა, თანამედროვე კონფლიქტების დინამიკა ერთ კანონზომიერებას აჩვენებს: სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის ნგრევა ხალხის ნებისყოფას ვერ ტეხს. პირიქით, ენერგეტიკულ და საცხოვრებელ სექტორებზე დარტყმები კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ ქალაქების საჰაერო თავდაცვის სისტემებით აღჭურვა არა მხოლოდ სამხედრო არჩევანი, არამედ გადარჩენის ერთადერთი გზაა. სისტემა, რომელიც საცხოვრებელ კორპუსებსა და გაზსადენებს ებრძვის, ძალის ნაცვლად, საკუთარ უსუსურობას ამჟღავნებს.