სურათი ასეთია: სანქტ-პეტერბურგი, საერთაშორისო ეკონომიკური ფორუმის დასკვნითი დღე. კრემლი მთელი ძალებით ცდილობს მსოფლიოს დააჯეროს, რომ ყველაფერი გეგმის მიხედვით მიდის, ქვეყანა სტაბილურია, ეკონომიკა კი — მზარდი. ზუსტად ამ დროს, ქალაქის ცაზე 140-ზე მეტი დრონი ჩნდება. ეს არ არის უბრალოდ მორიგი სამხედრო ეპიზოდი; ეს არის მომენტი, როდესაც პროპაგანდისტული ფასადი რეალობას ეჯახება.
რეგიონის გუბერნატორმა, ალექსანდრ დროზდენკომ, ამ თავდასხმას „უპრეცედენტო“ უწოდა. 140 დრონი ერთდროულად — ეს ციფრი ნათლად მეტყველებს რუსული საჰაერო თავდაცვის რეალურ შესაძლებლობებზე. როდესაც ქვეყანა საკუთარ თავს „მსოფლიოს მეორე არმიად“ პოზიციონირებს, მისი ერთ-ერთი ყველაზე დაცული და სტრატეგიული ქალაქი კი ასეთი მასშტაბის დარტყმის წინაშე უმწეო აღმოჩნდება, კითხვები თავისთავად ჩნდება. კიდევ უფრო ნიშანდობლივია სანქტ-პეტერბურგის გუბერნატორის, ალექსანდრ ბეგლოვის რეაქცია: 2022 წლის შემდეგ პირველად, მან მოსახლეობას შინ დარჩენისკენ მოუწოდა. ეს არის იმ სისტემის მხრიდან შიშის პირდაპირი აღიარება, რომელიც აქამდე ამტკიცებდა, რომ „ვითარება სრულად კონტროლდება“.
აქ ვხედავთ რიტორიკულ მანევრს, რომელსაც კრემლი ხშირად მიმართავს. დმიტრი პესკოვმა განაცხადა, რომ ომის გაგრძელების მიზანი სწორედ ასეთი თავდასხმების აღკვეთაა. დაუკვირდით ამ ლოგიკას: ისინი აგრძელებენ ომს იმ დარტყმების თავიდან ასაცილებლად, რომლებიც სწორედ ამ ომის გამო ხდება. ეს არის მცდელობა, მიზეზი და შედეგი ადგილებით შეანაცვლონ და საზოგადოებას აბსურდული არჩევანი შესთავაზონ.
სამიზნეები შემთხვევითი არ ყოფილა. დარტყმის ობიექტად იქცა ნავთობტერმინალი, რომელიც რუსეთის ერთ-ერთი უმსხვილესი საექსპორტო კვანძია. ეს პირდაპირ აზიანებს იმ რესურსებს, რომლებითაც მოსკოვი ომს აფინანსებს.
რა ელის რუსეთს შემდეგ? ეს თავდასხმა ადასტურებს, რომ რუსეთის შიდა ინფრასტრუქტურა ბევრად უფრო მოწყვლადია, ვიდრე ამას სახელმწიფო ტელევიზიები ხატავენ. როდესაც ომი პრეზიდენტის მშობლიურ ქალაქში, უმნიშვნელოვანესი ფორუმის პარალელურად აღწევს, ეს ნიშნავს, რომ უსაფრთხოების ილუზია საბოლოოდ გაიფანტა. მომავალში ოფიციალური პირებისგან კიდევ უფრო მეტ ურთიერთგამომრიცხავ განცხადებას ვიხილავთ, რადგან რეალობის დამალვა, როდესაც ის პირდაპირ მოქალაქეების ფანჯრების წინ იშლება, სულ უფრო შეუძლებელი ხდება.