როდესაც კრემლის პროპაგანდა „მაღალი სიზუსტის იერიშებზე“ საუბრობს, ისინი ცდილობენ შექმნან ილუზია, თითქოს ყოველი რაკეტა თუ ჭურვი მხოლოდ სამხედრო ობიექტს ხვდება. თუმცა, თუ მშრალ სტატისტიკასა და ფაქტებს შევხედავთ, სურათი რადიკალურად იცვლება. რეალობა ისაა, რომ ამ ე.წ. „სიზუსტის“ მსხვერპლი ყველაზე ხშირად მშვიდობიანი მოქალაქეები და მათი ყოველდღიური ყოფა ხდება.
ბოლო 24 საათის განმავლობაში დნიპროპეტროვსკის ოლქში ვითარება განსაკუთრებით დამძიმდა. ადგილობრივი სამხედრო ადმინისტრაციის მონაცემებით, ხუთ სხვადასხვა რაიონს ცეცხლი 40-ჯერ გაუხსნეს. დაფიქრდით ამ ციფრზე: 40 დარტყმა დასახლებულ პუნქტებზე. შედეგად, დაშავდა ექვსი ადამიანი, მათ შორის ერთი ბავშვი. როცა ჭურვები საცხოვრებელ სახლებსა და ავტომობილებს ხვდება, საუბარი „სამხედრო მიზნებზე“ ყოველგვარ აზრს კარგავს.
კიდევ უფრო ტრაგიკულია ვითარება ზაპორიჟიეს ოლქში. ოფიციალური ინფორმაციით, იერიშის სამიზნე ჩვეულებრივი მიკროავტობუსი გახდა. ამ თავდასხმას 56 წლის მამაკაცის სიცოცხლე ემსხვერპლა. ადამიანი, რომელიც, სავარაუდოდ, სამსახურში ან სახლში მიდიოდა, იმ ტაქტიკის მსხვერპლი გახდა, რომელსაც მოსკოვი ხშირად „ჰუმანიტარული ზრუნვით“ ნიღბავს.
აქ ერთი მნიშვნელოვანი კანონზომიერება იკვეთება. რუსული სამხედრო მანქანა ხშირად იყენებს ერთსა და იმავე ილეთს: აცხადებს ერთს, მაგრამ აკეთებს მეორეს. ისინი პროფესიონალიზმზე საუბრობენ, თუმცა რეალურად ვხედავთ ლოგისტიკურ ქაოსსა და განურჩეველ ცეცხლს, რომელიც დასახლებულ კვარტლებს ფარავს. ეს არ არის შემთხვევითი შეცდომა – ეს არის სისტემური მიდგომა, სადაც მშვიდობიანი მოსახლეობის დაშინება სტრატეგიის განუყოფელი ნაწილია.
ეს ყოველივე კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ პროპაგანდისტული ფასადი ადრე თუ გვიან ყოველთვის იბზარება. რაც უფრო მეტს საუბრობენ „მიზნობრივ დარტყმებზე“, მით უფრო მეტი დანგრეული სახლი და დაშავებული ბავშვი გვრჩება ხელში. უნდა ველოდოთ, რომ მსგავსი რიტორიკა კიდევ უფრო გაძლიერდება, რადგან როცა ფრონტის ხაზზე წარმატება მცირეა, მოსკოვისთვის ერთადერთი გზა „ვირტუალური გამარჯვებების“ ხატვა და სამოქალაქო ინფრასტრუქტურაზე ზეწოლა რჩება.